كار مفيد در ايران به 45 دقيقه در روز رسيده، وضع بهزیستی چگونه است !

كارشناسان معتقدند ، بيكاري سبب عدم استقبال جوانان از ازدواج شده و با حل مشكل بيكاري درصد زيادي از مشكلات جوانان حل خواهد شد. در اين ميان مسئله اي كه به آن اهميت داده نشده رضايت از شغل و كار است. بررسي ها نشان مي دهد، عدم رضايتمندي از شغل و عدم امنيت شغلي اميد به آينده را نيز كاهش مي دهد. نبايد از ياد ببريم كه اعتياد، فساد، سرقت هاي خرد و كلان، كلاهبرداري ها و... ، آسيب هاي اجتماعي هستند كه بيشتر براثر فقر به وجود مي آيند. به گزارش مرکز آمار ایران، متقاضيان كار يا همان بيكاران در پاییز امسال به 2.4 میلیون نفر بوده است.

 

دكتر سيدحسن موسوي چلك رئيس انجمن مددكاري ايران در اين مورد به تهران امروز مي گويد: ما ايراني ها معمولا عادت كرديم كه از شغل مان ناراضي باشيم. اما مواردي هم ممكن است محل كار خوب باشد اما فرد نتواند متناسب با توانايي حق و حقوق بگيرد، يا ارتقا پيدا نكند، حتي افرادي هستند كه سخت كار مي كند و كسي آن را نمي بيند. اين امكان هم وجود دارد هم كار خوب باشد هم مزايا، اما بالا دستي اين فرد مدير شايسته اي نباشد.

 

يك دوم وظيفه (نصف)، اشتغالزايي مي كنيم 

 

جواد هروي نايب رئيس اول كميسيون آموزش و تحقيقات نيز به تهران امروز مي گويد: يكي از بحران هايي كه دامن جامعه ما را گرفته و در سال هاي آينده همچنان در كشورمان به صورت جدي مطرح خواهد بود بحران بيكاري است. اين بيكاري مي تواند خودش سرمنشا بسياري از كمبودها، فقر و مفاسد و بسياري از مباحث منفي را در كشور دامن بزند متاسفانه كنترل و هدايت نشده و با توجه به اينكه اقتصاد ايران در نرخ 5 درصدي حركت مي كند بايد توان ايجاد اشتغال براي حدود يك ميليون جوان در هر سال جهت ورود به كار را فراهم كند. اما از اين مقدار يك ميليون، سالانه نيم ميليون جذب بازار كار مي كنيم و مابقي عملا كساني هستند كه به خيل بيكاران اضافه خواهند شد و جالب اين است كه در اين مقوله تعداد بيكاراني كه فارغ التحصيل مراكز آموزش عالي هستند به مراتب از افراد كم سواد بيشتر است. تا به حال فكري براي فارغ التحصيلان نكرديم و تمام تلاشمان اين بود كه زمينه لازم براي تحصيل جوانان را فراهم كنيم ، امروز در كنار بحث تحصيل بايد نگاهي هم به دوران بعد از فارغ التحصيلي كنيم. ايجاد دانشگاه هاي جديد و بخش خصوصي، علمي و كاربردي، بين الملل و شبانه توسعه كمي دانشگاه با هدف مدرك گرايي دشمن جان ما شده و خواهد بود. به گفته اين نماينده مجلس راهي كه به نظر ما در مجلس آمد اين بود كه در جلساتي منظمي كه با حضور معاونان آموزش و پرورش، وزير بهداشت و علوم و آموزشي و... می گذاریم، زمينه لازم جهت توقف كمي دانشگاه ها را پيگيري نموده و در كنار آن به دنبال اين هستيم كه بتوانيم رشته ها و دانشگاه هايي كه نگاه مهارتي دارند را تقويت كنيم. اقتصاد ما بايد مبتني بر زمينه هاي علمي، تجاري سازي آثار، اختراعات و خلاقيت هاي نسل جوان باشد. با توجه به شرايطي كه وجود دارد، امكان اين كار براي ما ميسر نيست. توقف كمي دانشگاه ها و تقويت كيفيت آنها در اين زمينه مطرح است. يعني فارغ التحصيل زماني كه از دانشگاه خارج مي شود منطبق با خواسته و نياز جامعه به سرعت جذب بازار كار بشود. چيزي كه امروز متاسفانه اصلا وجود ندارد. سنخيت تحصيلات آكادميك و نياز بازاركار باعث شده كه قشر عظيمي از فارغ التحصيلان ما در بازار كار سرگردان باشند.

 

بيكاري تهديدي براي شاغل ها 

 

يكي از مشكلاتي كه شاغلان دارند اين است كه به دليل بيكاري زياد در جامعه از سوي كارفرماي خود تهديد مي شوند. پيام كارمند يك شركت خصوصي وابسته به دولت است. او مي گويد: به محض آنكه از كار زياد يا حقوق كم خودمان صحبت مي كنيم به ما مي گويند اينقدر بيكار در بازار ريخته كه اگر مي خواهيد از اينجا برويد هم مهم نيست. راه باز و جاده دراز. نه مي توانيم حقمان را درست بگيريم و نه مي توانيم لحظه اي استراحت كنيم. گاهي غذايمان را هم پشت ميزمان و سركارمان مي خوريم كه وقت از دست نرود.

 

یک متخصص اجتماعی با اشاره به اينكه امنيت شغلي در كشور ما در دو بخش دولتي و خصوصي است، مي افزايد: در بخش دولتي وقتي فرد وارد سيستم شده و به عنوان كارمند رسمي پذيرفته مي شود، اخراج آن بسيار دشوار است مگر در موارد ويژه و با ضوابط خاص. اما در بخش خصوصي اين امنيت بستگي به نوع قرارداد دارد. طبيعتا در بخش خصوص امنيت شغلي براي كساني كه كار مي كنند كمتر است. مگر كساني كه اينقدر مهارت بالايي دارند كه كارفرما مجبور بشود آنها را نگه دارد. بخشي از امنيت شغلي مقررات است. براي ايجاد امنيت شغلي بايد در قوانين بازنگري شود. در بخش خصوصي مقرراتي وجود دارد ولي نظارت بر اجراي آن و توجه بحقوق متقابل كارفرما و كارمند مي تواند ضامن امنيت شغلي باشد. در قراردادها نيز بايد شفاف عمل كرد. اين باعث خواهد شد كه راحت تر شدن كار و تعامل بيشتر بين رئيس و مرئوس خواهد شد. به زعم كارشناسان يكي از شاخصه هاي اصلي نشاط اجتماعي رضايتمندي از شغل و علاقه به آن است و عدم رضايت و امنيت شغلي علاوه بر تهديد نشاط اجتماعي دليل عمده بروز استرس و نگراني اجتماعي است.

 

َ مطالب فوق( با اندکی تغییر و تصرف) برگرفته از سایت تحلیلی خبری جوان ایرانی ، با كد خبر 116659، مورخ 28.12.1392 مي باشد. آدرس سايت اخذ اطلاعات: http://www.javaneirani.com

 

نظر وبلاگ در خصوص مطالب فوق(وبلاگ حاضر تابع قوانین رسمی کشور و معتقد به رعایت اخلاق حرفه ای بوده و قصد توهين يا هجمه بر هيچ فرد ، گروه و يا سازماني را نداشته و حق سازمان بهزيستي و هر ذي نفع حقیقی و حقوقی ديگري براي ارسال جوابيه و ارايه هرگونه توضيح مستند با در نظر گيري قوانين و رعايت اصول اخلاقي محفوظ است . انتخاب و تشریح اخبار خاص نیز در راستای اصلاح انحرافات ، کج روی ها، کاستی های احتمالی و موارد همانند صورت پذیرفته و توسعه و تقویت حوزه بهزیستی و خدمات رسانی و خدمات گیری حرفه ای ، مد نظر دست اندرکاران وبلاگ می باشد ):  

 

با ادله کافی و با اندکی انصاف می توان به راحتی اثبات کرد که سازمان بهزیستی برعکس شعارهای مکرر همایون هاشمی ، سازمان تخصص محور و مشارکتی نبوده و وازدگی شدید در حوزه نیروی کارشناسی و انفعال در حوزه مدیریتی سازمان حاکم است. دخالت های بی جا و مکرر و البته پنهان اصحاب حلقه در فعالیت مدیران و مدیریت سطوح مختلف سازمان و نبود راهبرد منطقی و یکپارچه حرکتی در سازمان بهزیستی، باعث انفعال مدیریتی در سازمان شده و از طرف دیگر، غیر مشارکتی بودن، دستوری و از بالا به پایین بودن غالب برنامه های سازمان ، نمایشی و غیر ریشه ای و استمراری بودن فعالیت ها ( معادل یهو پارتی عوام در برگزاری میهمانی ها و اقدامات تفریحی) و از همه مهمتر ضعف پرداخت ها به کارکنان ، باعث کاهش انگیزه شغلی آنها و بعضا وازدگی شده است .

همچنین به این دلایل، می توان بحث ضعف در نظام برنامه ریزی آموزشی و بهسازی نیروی انسانی و شیوه استخدام افراد جدید را نیز افزود که نیازمند مبحثی جداگانه بوده و پدیده ای است که تنها شامل حال سازمان بهزیستی نگردیده و بسیاری دیگر از سازمان ها نیز دچار آن می باشند.

بر اساس دلایل مورد اشاره به راحتی می توان اثبات ادعای فوق را داشت . در صورتی هم که شک بر ادعای فوق وجود دارد، می توان اقدام به بازبینی پرونده های ارتقا کارشناسان و مدیران سازمان بهزیستی نمود. بازبینی که توصیه می شود به هیچ وجه انجام نشده چرا که بسیار مسائل ناگفته در درون خود دارد( در مقایسه با فرم های استاندارد). برگزاری یک آزمون از نیروهای شاغل در سازمان نیز می تواند بسیاری از قابلیت ها و توانمندی های سازمان را بازگو کند و .....، که محور بحث ما را تشکیل نداده و از آن خارج می شویم.

اما نکته قابل تاکید و سوال اصلی این است که وضع بهزیستی در شرایطی که کارشناسان کار مفید کشور را در حدود 45 دقیقه در روز می دانند، چگونه است. در پاسخ اجازه می خواهیم که به اجمال جواب خودمان را نیز به استحضار برسانیم .

تمرکز اصلی وظایف بهزیستی بر دوش مددکاران و کارکنان حوزه صف سازمان است. افرادی که حتی در روز وقت کم می آورند و متاسفانه در مقابل کمتر به آنها توجه می شود . در حوزه کارشناسی بدلیل در پیش گیری سیاست شتر گاو پلنگ و عدم تمرکز بر وظایف اصلی و پرش های متوالی سازمان در موضوعات مختلف، شاهد تحلیل بردن نیروی کارشناسی و هدر دهی وقت آنها در چنین موضوعاتی هستیم . در حوزه مدیریتی نیز بهتر است دیگران در خصوص .......  ، حرف بزنند و ما را از حرف زدن معذور دارید.

در خصوص وضعیت اشتغال زایی سازمان بهزیستی خصوصا برای معلولان نیز گزارشی را در آینده ارایه می دهیم. آماری که اثبات می کند بسیاری از آمارهای ارایه شده توسط سازمان دچار مشکل بوده و راست آزمایی و تحلیل منطقی، این واقعیت را نشان می دهد(معادل پنداری وام اشتغال با اشتغال ، معادل پنداری مشاغل موقت با اشتغال دائم ، اضافه کردن آمار جذب در مهدهای کودک و سایر مراکز به آمار اشتغال جمعیت هدف و .... ) .

یا علی

بهزیستی و دولت تدبیر و امید...